تاگلی دارم من ، باغی نمی خواهم

        تاگلی دارم من ، هیچ درختی نمی خواهم

                        تاگلی دارم من ، هیچ گلی نمی خواهم

این گل ‌ِ قلب من است

           تپش ‌ِ آن جان داد مرا

این گل ‌ِ آبی ‌ِ من

           سرخ تر از لعل ‌ِ تو است

من شب و روز همین گل را

            ز ‌ِ چمن می جویم

من تمام ‌ِ عمرم ، عطر ‌ِ این گل را می بویم

نه چنین است که من آن را می بینم

که من این گل را ، به هر آنجا که دلم می خواهد

    به هر آنجا که دلم می خواهد

        به هر آنجا که دلم می خواهد باخودم می بینم

بی خودم هم این گل ، بوی من را دارد

                     این گل‌ِ قلب من است

قول دادم به خدا لحظه ای بار ندهم

              حتی خاری ، به آن نزدیک شود

حافظ ‌ِ آن عشق ‌ِ من است

در‌ ِباغ من گلها ، خارشان را می فروشند به باد

   وسپس ناز کنان

      قلبم را ، می سپارند به پای

اما ، آن گل ، که تواند به دلم راه یابد ، همان عشق من ‌ِ است

     که در این تاریکی به وضوح حس می کنمش آن را

        میدانم ، درهمین جا همین ، نزدیکیست

در درون ‌ِ قلبم ، در درون ‌ِ جانم ، بوی آن را ، از همین جا می شنوم

                              تقدیم به بهترین گل از گلهای بهشت " گل ِ من "