گذشت عمرِمن ُ  گفت هر چه بود گذشت

                                به گریه گفتم آری ولی چه زود گذشت

  بهار بود‌ُ تو بودی‌ُ عشق بود‌ُ امید

                                   بهار رفت‌ُ تو رفتیُ هر چه بود گذشت

   گَرم به عمر شبی خوش گذشت آن شب بود

                                  که در کنار تو با نغمه و سرود گذشت

 راستی دیروز مثل همیشه وقتی تو کمدم دنبال یه کتاب می گشتم دفتر

 شعرمو دیدم ولی این بار بعد از چند لحظه تامل ولش نکردم بلکه در

 آواردمو یه نگاهی بهش کردم ( حامد نوشته هات دوباره به من جون

 داده از این به بعد از اون تو ، توی وبلاگ مینویسم )