و بعد از این همه طوفان و وهم و پرسش وتردید

کسی از پشت قاب پنجره آرام وزیبا گفت :

تو هم در پاسخ این بی وفایی ها بگو در راه عشق و انتخاب آن خطا کردم

و من در حالتی ما بین اشک وحسرت و تردید

کنار انتظاری که بدون پاسخ و سردست

ومن در اوج پاییزی ترین ویرانی یک دل

میان غصه ای از جنس بغض کوچک  یک ابر

نمی دانم چرا؟ شاید به رسم وعادت پروانگی مان باز

برای شادی و خوشبختی باغ قشنگ آرزوهایت دعا کردم.

                                                            کسی که همیشه تنهاست